Seminaria licencjackie

Dr Dariusz Piotrowiak, pok. 3.5

Seminarium literaturoznawcze

Propozycje zagadnień podejmowanych na seminarium licencjackim w roku akademickim 2026/2027

Seminarium poświęcone będzie literaturze polskiego baroku oraz problemowi (nie)obecności odniesień do literatury przedrozbiorowej w kulturze współczesnej. Proponuję dwa bloki tematyczne oraz przykładowe zagadnienia, które można będzie objąć refleksją badawczą.

1. Sarmackie ciało. Somatyczność poezji polskiego baroku.

1. Ciało w sarmackim dyskursie religijnym: dualizm ciała i duszy w wybranych utworach siedemnastowiecznych; ciało jako przeszkoda na drodze do zbawienia; somatyczny język poezji traktującej o doświadczeniu religijnym (np. na podstawie Pobożnych pragnień Aleksandra Teodora Lackiego).
2. Ciało potępione (np. wizja mąk piekielnych w Przeraźliwym echu trąby ostatecznej Klemensa Bolesławiusza).
3. Ciało Chrystusa – ciało umęczone (na podstawie dowolnego barokowego utworu o tematyce pasyjnej, np. Pamiątki krwawej ofiary Pana Zbawiciela naszego Abrahama Rożniatowskiego lub Nowego zaciągu Wacława Potockiego).
4. Sarmackie brzuchy i żołądki. Jedzenie, picie, upijanie się, wydalanie, zwracanie w poezji sarmackiej (np. w Ogrodzie fraszek Wacława Potockiego).
5. Ciała Sarmatek – sposoby deskrypcji kobiecego ciała w utworach wybranych poetów.
6. Poetyka obscenicznej fraszki barokowej (Hieronim Morsztyn, Jan Andrzej Morsztyn, Wacław Potocki).

2. Neosarmatyzm we współczesnej kulturze polskiej

1. Obraz Sarmatów i Sarmacji w polskiej literaturze popularnej (np. w powieściach Jacka Komudy lub Adama Stawickiego); współczesna powieść o tematyce siedemnastowiecznej wobec Trylogii Sienkiewicza.
2. Sposoby konceptualizowania i wykorzystywania kategorii sarmatyzmu w dyskursie publicystycznym, np. na podstawie analizy wyboru artykułów drukowanych w wybranym periodyku („Fronda”, „Teologia Polityczna”, „Krytyka Polityczna”).
3. Kategoria sarmatyzmu w publicystyce i popularyzatorskich pracach apologetów dawnej kultury (np. na podstawie twórczości Jacka Kowalskiego; kreowanie przez niego własnej tożsamości sarmackiej w przestrzeni publicznej i medialnej).
4. Sarmata jako (anty)bohater publikacji popularyzatorskich z nurtu zwrotu ludowego – próba oceny sine ira et studio.   
5. Wizja Sarmatów i Sarmacji wyłaniająca się z kart podręczników szkolnych do języka polskiego – petryfikowanie czy przełamywanie stereotypów?
6. Rzeczpospolita Obojga Narodów nieobecna – przyczyny nieobecności różnych aspektów dawnej kultury w przestrzeni szkolnej, literackiej, medialnej.